POST WAR URBAN ECOLOGY
: ADAPTIVE REUSE OF RUINS AS ARCHITECTURE FOR LIVING
POST WAR URBAN ECOLOGY
: ADAPTIVE REUSE OF RUINS AS ARCHITECTURE FOR LIVING
ซุ้มวินกับระนาบการเชื่อมต่อเมือง : สถาปัตยกรรมแห่งความจำเป็นในระบบขนส่งทางเลือก
OTORCYCLE TAXI BOOTHS AND THE CITY'S THRESHOLDS : ARCHITECTURE OF NECESSITY IN ALTERNATIVE MOBILITY SYSTEMS
ชัยธราพร กิจเพิ่มพูล
Chaitharaphorn Kijpermpoon
วิพากษ์จากการตั้งคำถามต่อ “สถาปัตยกรรมแห่งความจำเป็น”
วิทยานิพนธ์ฉบับนี้มุ่งศึกษาศักยภาพของซากปรักหักพังที่หลงเหลือจากสงครามกลางเมืองในประเทศซีเรีย เพื่อพัฒนาแนวทางการปรับใช้ใหม่ (Adaptive reuse) และนำกลับมาใช้ซ้ำเชิงสร้างสรรค์ (Upcycling Architecture) ในการสร้างที่อยู่อาศัยสำหรับผู้ลี้ภัยอย่างยั่งยินโดยใช้เมืองอเลปโปซึ่งเป็นเมืองประวัติศาสตร์ที่ได้รับความเสียหายอย่างรุนแรงจากสงคราม เป็นพื้นที่ศึกษา การวิจัยนี้เน้นการวิเคราะห์สภาพกายภาพจของโครงสร้างที่เหลืออยู่ การสำรวจบริบททางสังคมวัฒนธรรมและศาสนา รวมถึงการพิจารณาปัจจัยทางภูมิอากาศและภูมิประเทศเพื่อหาแนวทางการออกแบบที่สามารถตอบสนองต่อความต้องการพื้นฐานของผู้ลี้ภัยและสอดคล้องกับอัตลักษณ์ของท้องถิ่นได้