โครงการจึงเสนอแนวคิด “Plug-in for Pets” ในฐานะระบบหน่วยพื้นที่อยู่อาศัยสำหรับสุนัขที่สามารถติดตั้ง, ถอดเปลี่ยน และปรับเปลี่ยนได้ตามความต้องการ ผ่านระบบโมดูลที่เชื่อมต่อเข้ากับโครงสร้างกลางหรือ Adapter ซึ่งทำหน้าที่เป็นโครงสร้างเสริม แทน Megastructure ในทฤษฎี  เพื่อทำหน้าที่เชื่อมระหว่างอาคารเดิมและหน่วย Plug-in เพื่อสร้างความยืดหยุ่นในการติดตั้งและลดข้อจำกัดของโครงสร้างเดิม โดยกระบวนการออกแบบอาศัยการวิเคราะห์รูปแบบอาคารพักอาศัยและการศึกษาพฤติกรรมของสุนัขตามเกณฑ์การจำแนกของ FCI เพื่อนำมาพัฒนาเป็นรูปแบบพื้นที่กิจกรรมที่ตอบสนองต่อพฤติกรรมเฉพาะของสุนัขแต่ละประเภท

อย่างไรก็ตาม ผลจากการทดลองออกแบบพบว่า การตอบสนองต่อความต้องการของสุนัขโดยตรงอาจนำไปสู่การให้ความสำคัญกับพื้นที่ของสัตว์เลี้ยงมากเกินไป จนส่งผลกระทบต่อคุณภาพการอยู่อาศัยของผู้ใช้งานและบริบทโดยรอบ ทั้งในด้านพื้นที่ใช้สอย ทัศนียภาพ และต้นทุนการก่อสร้างข้อค้นพบดังกล่าวนำไปสู่การย้อนกลับมาตั้งคำถามต่อแนวคิดพื้นฐานของโครงการอีกครั้งว่า  

“สิ่งที่สุนัขต้องการอาจไม่ใช่เพียงพื้นที่ขนาดใหญ่ แต่คือสภาพแวดล้อมที่เหมาะสมต่อการใช้ชีวิตร่วมกับมนุษย์อย่างมีคุณภาพ“

ดังนั้น โครงการ Plug-in Petropolis จึงไม่ได้มุ่งเสนอเพียงรูปแบบพื้นที่สำหรับสุนัข หากแต่เป็นการสำรวจความเป็นไปได้ของสถาปัตยกรรมในฐานะระบบที่สามารถเติบโตปรับตัว และตอบสนองต่อความสัมพันธ์ระหว่างมนุษย์สัตว์เลี้ยง และเมืองร่วมสมัย พร้อมทั้งตั้งคำถามต่อขอบเขตของสถาปัตยกรรมที่อยู่อาศัยในอนาคต ซึ่งอาจขยายบทบาทไปสู่การรองรับรูปแบบความสัมพันธ์ใหม่ของการใช้ชีวิตในเมือง พร้อมทั้งเปิดพื้นที่ให้เกิดการสนทนา ถกเถียง และแลกเปลี่ยนความคิดเห็นต่อความเป็นไปได้ของสถาปัตยกรรมในอนาคต ซึ่งอาจนำไปสู่การพัฒนาและต่อยอดรูปแบบการออกแบบที่ตอบสนองต่อความสัมพันธ์ระหว่างมนุษย์ สัตว์เลี้ยง และเมืองร่วมสมัยได้อย่างเหมาะสมยิ่งขึ้น